Remigratie: terug naar je land van herkomst

Deze blog is geschreven door Dieuwertje van der Heijden, psychologe en ‘remigrant’. Ze schrijft over haar bevindingen na remigratie (terugkeer naar Nederland), na twee jaar op Aruba te hebben gewoond en gewerkt.  

Meer dankbaar na remigratie

Nederland is een fantastisch land. Toch heb ik dit heel lang niet zo gezien. Eenmaal thuis na een wereldreis, vond ik ons koude kikkerlandje behoorlijk oninspirerend. Een half jaar had ik namelijk alleen maar grote avonturen beleefd. En dan was Nederland, tsja, gewoon Nederland. Plat, grijs en saai.

Psycholoog Dieuwertje koos voor een leven op Aruba na een wereldreis te hebben gemaakt.

Reizen is voor mij de beste investering die je in jezelf kunt maken. Jarenlang heb ik geld gespaard voor deze reis. Zo kocht ik amper nieuwe kleding en sprak ik voornamelijk thuis af met mijn vriendinnen, in plaats van in de stad. Maar ik kan je vertellen: het is elke gespaarde euro waard geweest. Ik kreeg er dierbare vriendschappen en onvergetelijke ervaringen voor terug. Maar vooral ook: een ander blik op mezelf en de wereld.

Van wereldreis naar emigratie

Na die wereldreis besloot ik samen met mijn vriend te emigreren naar Aruba, om daar allebei in het onderwijs te gaan werken. Mijn vriend als docent Nederlands, ik als psycholoog. Afgelopen zomer zijn we terug naar Nederland ‘geremigreerd’, zoals dat met een mooi woord genoemd wordt. Sindsdien heb ik gemerkt dat ik onze Nederlandse cultuur en ons land vanuit een ander perspectief bekijk. Positiever, dan voorheen.

Nederland is echt een heel fijn land om te wonen. En de meeste mensen hebben het ontzettend goed hier. Ons onderwijs is van uitstekende kwaliteit, alle wegen zijn perfect geasfalteerd en we hebben vaak als jongvolwassene al de mogelijkheid om verre reizen te maken. In de generatie van mijn opa en oma, was dat absoluut niet het geval. Na de Tweede Wereldoorlog moest er elke dag hard gewerkt worden om je gezin te kunnen onderhouden. En op vakantie gaan was dan überhaupt al een luxe.

In de 21e eeuw hebben we met andere dilemma’s te maken. De nieuwste iPhone kopen of toch die dure sneakers? Terwijl je eigenlijk nog drie paar goede schoenen in de kast hebt staan. In mijn ogen is dit materialisme ten top. Ik begin me steeds meer te realiseren dat we in een enorme consumptiemaatschappij leven. En dat irriteert me. Het gaat altijd maar om ‘meer spullen’ en ‘beter’ dan de huidige situatie. Daarbij vergeten we stil te staan en tevreden te zijn met wat we hebben. Trots te zijn op wat we al bereikt hebben en dankbaar te zijn voor alle fijne dingen in ons leven. Lós van al die spullen.

Minimalisme

Daarom verdiep ik me steeds meer in het minimalisme. Terug naar de basis. Eenvoud. En te kiezen voor datgene wat je écht belangrijk vindt in jouw leven. Zoals een huis kopen met een lage hypotheek en die in te richten met tweedehands meubels. Natuurlijk maak ik me soms ook schuldig aan de consumptiemaatschappij. Laatst heb ik namelijk een nieuwe winterjas gekocht, omdat mijn oude versleten was. Maar ja, was die oude jas daadwerkelijk versleten? Of had hij eigenlijk nog een winter meegekund?

Remigratie kan veel oproepen, waaronder het fenomeen ‘omgekeerde cultuurshock’

Een nieuwe dankbaarheid

Ik voel me een dankbaar mens dat ik in Nederland geboren ben. Dat mijn ouders mij de kans hebben gegeven om te gaan studeren. Ook al moesten zij daardoor jarenlang zuinig leven. Laten we ophouden met zeuren over de keuzestress die we op dit moment ervaren. En laten we alle luxeproblemen alsjeblieft achterwege. De meeste mensen hebben het écht goed in Nederland, vooral in financieel en materiaal opzicht. In spiritueel opzicht of de mate van ‘levensgeluk’ vraag ik me serieus af of wij gelukkiger zijn, dan de mensen die het minder breed hebben. Zelf denk ik namelijk dat deze mensen wellicht op andere levensgebieden gelukkiger zijn of dichter bij zichzelf staan. En daar kunnen wij, verwende westerlingen, nog verdomd veel van leren. Ben dankbaar voor wat je hebt. En sta eens stil bij alles waar je tevreden over mag zijn. Hoe groot of klein dit ook is. Los van al je bezittingen. Want we staan volgens mij te weinig stil bij alles wat goed gaat in ons leven. En dat vind ik echt een gemiste kans.

Geschreven door gast-auteur: Dieuwertje van der Heijden, psychologe.

Begeleiding bij remigratie of ‘omgekeerde cultuurshock’

Niet iedereen valt de terugkeer naar eigen land zo positief als Dieuwertje. Het komt regelmatig voor dat mensen na een langdurig verblijf in het buitenland (wereldreis, expat-werk, emigratie etc) erg veel moeite hebben om weer te wennen aan Nederland. Er wordt zodoende ook wel eens gesproken van een ‘omgekeerde cultuurshock’. Soms kan de oorzaak lastig aan te wijzen zijn, is het de vele regen, het koude weer, de directheid van de mensen of het gemis van avontuur en zon, zee en strand? Met Psycholoog op Afstand zijn wij gespecialiseerd in online hulp aan Nederlanders in binnen- & buitenland. Doordat veel van onze psychologen ook werkzaam zijn (geweest) vanuit het buitenland weten zij hoe dit is en welke uitdagingen hierbij komen kijken. Hierdoor kunnen we naadloos bij onze cliënten aansluiten. Nieuwsgierig of online therapie iets voor jou is? Start met een kosteloos kennismakingsgesprek!

Vul onderstaande formulier in of stuur een bericht naar info@psycholoogopafstand.nl

Contact
close slider
Scroll Up